Maria Peres, a nossa cruzada,

quando veo da terra d'Ultramar,

assi veo de pardom carregada

que se nom podía com ele merger;

mais furtam-lh'o cada u vai maer,

e do perdom ja nom lhi ficou nada.

E o perdom é cousa mui preçada

e que se devia muit'a guardar;

mais ela nom ha maeta ferrada

em que o guarde, nem a pod'haver,

ca poiso cadead'em foi perder,

sempr'a maeta andou descadeada.

Tal maeta como será guardada

pois rapazes alhergam no lugar,

que nom haja seer mui trastornada?

Ca, o logar u eles ham poder,

nom ha pardom que s`i possa asconder,

assi sabem trastornar a pousada.

E outra cousa vos quero dizer:

atal pardom bem se dev'a perder,

ca muito foi cousa mal ganhada.

• Xénero. PROFANA: De escarnio, que se diferencia da de maldicir porque a primeira é unha sátira ou crítica encuberta e a segunda non.
• Subxénero de soldadeiras, é dicir dunha prostituta moi coñecida, María Pérez
• Forma interna: monologada, pois só fala un narrador en terceira persoa.
• Forma externa: cantiga de mestría, pois non ten refrán, e cada cobra ten 6 versos.
• Ambiente: rural, pois a acción desenvólvese no mar e ó aire libre.

• Paralelismo semántico, pois se repite a mesma idea nos seguintes versos da cobra segunda, xa que di que non levaba a maleta pechada:

• Procedementos de ligazón interestrófica:
• Dobres: Repetición da mesma palabra ne mesma cobra, na mesma posición:

• Mordobres: Repetición do lexemas dunha palabra con derivación diferente:

• Fiinda: Especie de resumo ó final da cantiga, onde o narrador dá a súa opinión:

• tema ou idea central: Sátira contra a soldadeira María Pérez
• Resumo: María Pérez, a soldadeira, foi a ultramar, para pedir perdón polo seu comportamento, pois era unha prostituta, pero atopou rapaces que lle fixeron volver caer na tentación. Así que de nada lle serviu intentar facer penitencia.

• Simbolismo ou significados secundarios: A "maeta" significa a virxindade da protagonista.

• Aspectos lingüísticos que resulten relevantes.
• Apóstrofos: d'Ultramar
• Grafías que non existen no galego actual:

• Traducción da cantiga ó galego normativo:

Maria Pérez, a rosa cruzada,

cando veu da terra de ultramar,

veu de tan perdón cargada

que non podía con el emerxer;

mais furtáronllo o todo sitio a onde foi,

e de perdón xa non lle quedou nada.

E o perdón é cousa moi apreciada

e que se debía gardar moito;

mais ela non ten a maleta pechada

en que gardalo, nin a pode ter,

porque o cadeado foi perder,

sempre a maleta andou descadenada.

Tal maleta ¿como será gardada

pois rapaces albergan no lugar,

que non haxa ser moi trastornada?

Pois, o lugar onde eles teñen poder,

non hai perdón que se poda esconder,

así saben trastornar a pousada.

E outra cousa vos quero dicir:

que tal perdón ben se debía perder,

pois foi cousa mal .

.

Pertence a Pero da Ponte, que é un dos máis fecundos trobadores. Viviu nas cortes de Fernendo III e Afonso X.